Synonymer: houden, bijhouden, voeren, huldigen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈvɑstɦʌʊ̯də(n)/ |
|---|
| Avstavning | vast·hou·den |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) hou vast, houd vast | (ik) hield vast |
| (jij) houdt vast | (jij) hield vast |
| (hij) houdt vast | (hij) hield vast |
| (wij) houden vast | (wij) hielden vast |
| (jullie) houden vast | (jullie) hielden vast |
| (gij) houdt vast | (gij) hieldt vast |
| (zij) houden vast | (zij) hielden vast |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) vasthoude | (dat ik) vasthielde |
| (dat jij) vasthoude | (dat jij) vasthielde |
| (dat hij) vasthoude | (dat hij) vasthielde |
| (dat wij) vasthouden | (dat wij) vasthielden |
| (dat jullie) vasthouden | (dat jullie) vasthielden |
| (dat gij) vasthoudet | (dat gij) vasthieldet |
| (dat zij) vasthouden | (dat zij) vasthielden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| hou vast, houd vast | houdt vast |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| vasthoudend, vasthoudende | (hebben) vastgehouden |
Ik hield hem stevig vast.
Hij liep snel, terwijl hij de schede van zijn zwaard vasthield zodat die niet kon kletteren.
Ze hield hem bijna net zo stevig vast als hij haar.
Een van hen hield twee lantarens vast, de andere twee waren bewapend.