Synonimen: zich stilhouden, zijn mond houden, stilzwijgen, er het zwijgen toe doen, het stilzwijgen bewaren
| Wurdsoarte | tiidwurd |
|---|
| Utspraak | /ˈzʋɛɪ̯ɣə(n)/ |
|---|
| Ofbreking | zwij·gen |
|---|
Ferfoarming
| Oantoanende foarm |
|---|
| Notiid | Doetiid |
|---|
| (ik) zwijg | (ik) zweeg |
| (jij) zwijgt | (jij) zweeg |
| (hij) zwijgt | (hij) zweeg |
| (wij) zwijgen | (wij) zwegen |
| (jullie) zwijgen | (jullie) zwegen |
| (gij) zwijgt | (gij) zweegt |
| (zij) zwijgen | (zij) zwegen |
| Oanfoegjende foarm |
|---|
| Notiid | Doetiid |
|---|
| (dat ik) zwijge | (dat ik) zwege |
| (dat jij) zwijge | (dat jij) zwege |
| (dat hij) zwijge | (dat hij) zwege |
| (dat wij) zwijgen | (dat wij) zwegen |
| (dat jullie) zwijgen | (dat jullie) zwegen |
| (dat gij) zwijget | (dat gij) zweget |
| (dat zij) zwijgen | (dat zij) zwegen |
| hjittende foarm |
|---|
| Iental/Meartal | Meartal |
|---|
| zwijg | zwijgt |
| Mulwurden |
|---|
| Nomulwurd | Doemulwurd |
|---|
| zwijgend, zwijgende | (hebben) gezwegen |
De oude luisterde zwijgend.
Hij zweeg en keek gehinderd naar het einde van de weg waar een auto slingerend naderde.
Zwijgend liep het tweetal het weggetje af.
Zelfs de nachtegalen zwegen.
Maar nog beter, zwijg wanneer ouderen spreken.
Ik zweeg een hele tijd.
Hij zweeg en dat had een goede reden, want hij had geen hoofd!