Synonyme: aflaten, ophouden, stoppen, uitscheiden, wijken, uitscheiden met, stoppen met
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈɑvbrekə(n)/ |
| Trennung | af·bre·ken |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (hij) breekt af | (hij) brak af |
| (zij) breken af | (zij) braken af |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat hij) afbreke | (dat hij) afbrake |
| (dat zij) afbreken | (dat zij) afbraken |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| afbrekend, afbrekende | (zijn) afgebroken |
| Afrikaans | ophou |
|---|---|
| Dänisch | ophøre |
| Deutsch | aufhören; abbrechen |
| Englisch | stop |
| Englisch (Altenglisch) | ablinnan |
| Esperanto | ĉesi |
| Färöerisch | halda uppat |
| Finnisch | lakata |
| Französisch | cesser |
| Italienisch | cessare |
| Katalanisch | cessar |
| Niederdeutsch | stoppen |
| Polnisch | przestać |
| Portugiesisch | cessar; parar de |
| Rumänisch | înceta; se opri; stopa |
| Saterfriesisch | apheere |
| Spanisch | cesar |
| Sranan | kaba |
| Thai | หยุด |
| Tschechisch | přestat; přestávat; ustat |
| Ungarisch | megszűnik |
| WestFriesisch | ôfbrekke |