Synonym: aufhören
| Aussprache | /ˈapbrɛçən/ |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) abbreche | (ich) abbrach |
| (du) abbrichst | (du) abbrachst |
| (er) abbricht | (er) abbrach |
| (wir) abbrechen | (wir) abbrachen |
| (ihr) abbrecht | (ihr) abbracht |
| (sie) abbrechen | (sie) abbrachen |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) abbreche | (ich) abbräche |
| (du) abbrechest | (du) abbrächest |
| (er) abbreche | (er) abbräche |
| (wir) abbrechen | (wir) abbrächen |
| (ihr) abbrechet | (ihr) abbrächet |
| (sie) abbrechen | (sie) abbrächen |
| Imperativ | |
| (du) brich ab | |
| (ihr) abbrecht | |
| abbrechen Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| abbrechend | (haben) abgebrochen |
| Afrikaans | ophou |
|---|---|
| Dänisch | ophøre |
| Englisch | stop |
| Englisch (Altenglisch) | ablinnan |
| Esperanto | ĉesi |
| Färöerisch | halda uppat |
| Finnisch | lakata |
| Französisch | cesser |
| Italienisch | cessare |
| Katalanisch | cessar |
| Niederdeutsch | stoppen |
| Niederländisch | aflaten; ophouden; stoppen; uitscheiden; wijken; uitscheiden met; afbreken; stoppen met |
| Polnisch | przestać |
| Portugiesisch | cessar; parar de |
| Rumänisch | înceta; se opri; stopa |
| Saterfriesisch | apheere |
| Spanisch | cesar |
| Sranan | kaba |
| Thai | หยุด |
| Tschechisch | přestat; přestávat; ustat |
| Ungarisch | megszűnik |
| WestFriesisch | ôfbrekke |