Synonym: abbrechen
| Trennung | auf·hö·ren |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) höre auf | (ich) hörte auf |
| (du) hörst auf | (du) hörtest auf |
| (er) hört auf | (er) hörte auf |
| (wir) hören auf | (wir) hörten auf |
| (ihr) hören auf | (ihr) hörtet auf |
| (sie) hören auf | (sie) hörten auf |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) höre auf | (ich) hörte auf |
| (du) hörest auf | (du) hörtest auf |
| (er) höre auf | (er) hörte auf |
| (wir) hören auf | (wir) hörten auf |
| (ihr) höret auf | (ihr) hörtet auf |
| (sie) hören auf | (sie) hörten auf |
| Imperativ | |
| (du) höre auf | |
| (ihr) hören auf | |
| hören Sie auf | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| aufhörend | (haben) aufgehört |
| Afrikaans | ophou |
|---|---|
| Dänisch | ophøre |
| Englisch | cease; stop; quit |
| Englisch (Altenglisch) | ablinnan |
| Esperanto | ĉesi |
| Färöerisch | halda uppat |
| Finnisch | lakata |
| Französisch | cesser |
| Italienisch | cessare |
| Katalanisch | cessar |
| Niederdeutsch | stoppen |
| Niederländisch | aflaten; ophouden; stoppen; uitscheiden; wijken; uitscheiden met; afbreken; stoppen met |
| Polnisch | przestać |
| Portugiesisch | cessar; parar de |
| Rumänisch | înceta; se opri; stopa |
| Saterfriesisch | apheere |
| Spanisch | cesar |
| Sranan | kaba |
| Thai | หยุด |
| Tschechisch | přestat; přestávat; ustat |
| Ungarisch | megszűnik |
| WestFriesisch | ôfbrekke |