| Prononciation | /ˈʃlʊrfən/ |
|---|---|
| Parti du discours | verbe |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ich) schlurfe | (ich) schlurfte |
| (du) schlurfst | (du) schlurftest |
| (er) schlurft | (er) schlurfte |
| (wir) schlurfen | (wir) schlurften |
| (ihr) schlurft | (ihr) schlurftet |
| (sie) schlurfen | (sie) schlurften |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (ich) schlurfe | (ich) schlurfte |
| (du) schlurfest | (du) schlurftest |
| (er) schlurfe | (er) schlurfte |
| (wir) schlurfen | (wir) schlurften |
| (ihr) schlurfet | (ihr) schlurftet |
| (sie) schlurfen | (sie) schlurften |
| Impératif | |
| (du) schlurfe | |
| (ihr) schlurft | |
| schlurfen Sie | |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| schlurfend | (haben/sein) geschlurft |
| afrikaans | aansukkel |
|---|---|
| espéranto | trenmarŝi |
| néerlandais | sjokken; sloffen |