Synonymer: aflaten, ophouden, uitscheiden, wijken, uitscheiden met, afbreken, stoppen met
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈstɔpə(n)/ |
|---|
| Avstavning | stop·pen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) stop | (ik) stopte |
| (jij) stopt | (jij) stopte |
| (hij) stopt | (hij) stopte |
| (wij) stoppen | (wij) stopten |
| (jullie) stoppen | (jullie) stopten |
| (gij) stopt | (gij) stoptet |
| (zij) stoppen | (zij) stopten |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) stoppe | (dat ik) stopte |
| (dat jij) stoppe | (dat jij) stopte |
| (dat hij) stoppe | (dat hij) stopte |
| (dat wij) stoppen | (dat wij) stopten |
| (dat jullie) stoppen | (dat jullie) stopten |
| (dat gij) stoppet | (dat gij) stoptet |
| (dat zij) stoppen | (dat zij) stopten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| stop | stopt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| stoppend, stoppende | (zijn) gestopt |