Synonym: aufhören
| Uttal | /ˈapbrɛçən/ |
|---|---|
| Del av tal | verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | Dåtid |
| (ich) abbreche | (ich) abbrach |
| (du) abbrichst | (du) abbrachst |
| (er) abbricht | (er) abbrach |
| (wir) abbrechen | (wir) abbrachen |
| (ihr) abbrecht | (ihr) abbracht |
| (sie) abbrechen | (sie) abbrachen |
| Konjunktiv | |
| Presens | Dåtid |
| (ich) abbreche | (ich) abbräche |
| (du) abbrechest | (du) abbrächest |
| (er) abbreche | (er) abbräche |
| (wir) abbrechen | (wir) abbrächen |
| (ihr) abbrechet | (ihr) abbrächet |
| (sie) abbrechen | (sie) abbrächen |
| Imperativ | |
| (du) brich ab | |
| (ihr) abbrecht | |
| abbrechen Sie | |
| Particip | |
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
| abbrechend | (haben) abgebrochen |
| afrikaans | ophou |
|---|---|
| danska2 | ophøre |
| engelska | stop |
| engelska (fornengelska) | ablinnan |
| esperanto | ĉesi |
| finska | lakata |
| franska | cesser |
| färöiska | halda uppat |
| italienska | cessare |
| katalanska | cessar |
| lågtyska | stoppen |
| nederländska | aflaten; ophouden; stoppen; uitscheiden; wijken; uitscheiden met; afbreken; stoppen met |
| polska | przestać |
| portugisiska | cessar; parar de |
| rumänska | înceta; se opri; stopa |
| saterfrisiska | apheere |
| spanska | cesar |
| sranan | kaba |
| thailändska | หยุด |
| tjeckiska | přestat; přestávat; ustat |
| ungerska | megszűnik |
| västfrisiska | ôfbrekke |