Synonymer: afnemen, afpakken, weghalen, benemen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈʋɛxnemə(n)/ |
|---|
| Avstavning | weg·ne·men |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) neem weg | (ik) nam weg |
| (jij) neemt weg | (jij) nam weg |
| (hij) neemt weg | (hij) nam weg |
| (wij) nemen weg | (wij) namen weg |
| (jullie) nemen weg | (jullie) namen weg |
| (gij) neemt weg | (gij) naamt weg |
| (zij) nemen weg | (zij) namen weg |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) wegneme | (dat ik) wegname |
| (dat jij) wegneme | (dat jij) wegname |
| (dat hij) wegneme | (dat hij) wegname |
| (dat wij) wegnemen | (dat wij) wegnamen |
| (dat jullie) wegnemen | (dat jullie) wegnamen |
| (dat gij) wegnemet | (dat gij) wegnamet |
| (dat zij) wegnemen | (dat zij) wegnamen |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| neem weg | neemt weg |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| wegnemend, wegnemende | (hebben) weggenomen |
En zijn discipelen kwamen en namen zijn lijk weg en begroeven hem.
Wanneer u de uitgebloeide vrouwelijke bloempjes regelmatig wegneemt, zult u veel langer van de plantjes kunnen genieten.
Bestond er voor u geen twijfel wie het vergif weggenomen had?