Synonymes: antwoorden op, verantwoorden, wedervaren, antwoord geven
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /ˈɑntʋoːrdə(n)/ |
|---|
| Césure | ant·woor·den |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) antwoord | (ik) antwoordde |
| (jij) antwoordt | (jij) antwoordde |
| (hij) antwoordt | (hij) antwoordde |
| (wij) antwoorden | (wij) antwoordden |
| (jullie) antwoorden | (jullie) antwoordden |
| (gij) antwoordt | (gij) antwoorddet |
| (zij) antwoorden | (zij) antwoordden |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) antwoorde | (dat ik) antwoordde |
| (dat jij) antwoorde | (dat jij) antwoordde |
| (dat hij) antwoorde | (dat hij) antwoordde |
| (dat wij) antwoorden | (dat wij) antwoordden |
| (dat jullie) antwoorden | (dat jullie) antwoordden |
| (dat gij) antwoordet | (dat gij) antwoorddet |
| (dat zij) antwoorden | (dat zij) antwoordden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| antwoord | antwoordt |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| antwoordend, antwoordende | (hebben) geantwoord |
U moet antwoorden als u iets gevraagd wordt.
„Ja, vader”, antwoordden de drie zoons.
Vraag en u zult geantwoord worden!
Nog steeds antwoordde Nilder niet.
Na een tijdje leek het erop dat ze hem antwoordde.