Information du mot lokken (néerlandais → espéranto: logi)

Parti du discoursverbe
Prononciation/ˈlɔkə(n)/
Césurelok·ken

Conjugaison

Indicatif
PrésentPassé
(ik) lok(ik) lokte
(jij) lokt(jij) lokte
(hij) lokt(hij) lokte
(wij) lokken(wij) lokten
(jullie) lokken(jullie) lokten
(gij) lokt(gij) loktet
(zij) lokken(zij) lokten
Subjonctif
PrésentPassé
(dat ik) lokke(dat ik) lokte
(dat jij) lokke(dat jij) lokte
(dat hij) lokke(dat hij) lokte
(dat wij) lokken(dat wij) lokten
(dat jullie) lokken(dat jullie) lokten
(dat gij) lokket(dat gij) loktet
(dat zij) lokken(dat zij) lokten
Impératif
Singulier/PlurielPluriel
loklokt
Participes
Participe présentParticipe passé
lokkend, lokkende(hebben) gelokt

Exemples d’usage

We moeten ze het bos in lokken.
Hij wilde mij hierheen lokken!
De jonge vrouwen werden naar België en Nederland gelokt met de belofte dat ze als kindermeisje of fabrieksarbeidster aan de slag konden.

Traductions

allemandködern; locken
anglaisattract; decoy; lure; entice
catalanatraure; atreure
espagnolatraer; cautivar
espérantologi
féringienlokka; draga at sær
finnoishoukutella
françaisattirer
frison saterlandlokje; tokje
portugaisatrair; engodar; seduzir
roumainatrage; ispiti
thaïต่อ
yidicheװױנען