Synonyme: een carambole maken
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /karɑmboˈlerə(n)/ |
|---|
| Césure | ca·ram·bo·le·ren |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) caramboleer | (ik) caramboleerde |
| (jij) caramboleert | (jij) caramboleerde |
| (hij) caramboleert | (hij) caramboleerde |
| (wij) caramboleren | (wij) caramboleerden |
| (jullie) caramboleren | (jullie) caramboleerden |
| (gij) caramboleert | (gij) caramboleerdet |
| (zij) caramboleren | (zij) caramboleerden |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) carambolere | (dat ik) caramboleerde |
| (dat jij) carambolere | (dat jij) caramboleerde |
| (dat hij) carambolere | (dat hij) caramboleerde |
| (dat wij) caramboleren | (dat wij) caramboleerden |
| (dat jullie) caramboleren | (dat jullie) caramboleerden |
| (dat gij) caramboleret | (dat gij) caramboleerdet |
| (dat zij) caramboleren | (dat zij) caramboleerden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| caramboleer | caramboleert |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| carambolerend, carambolerende | (hebben) gecaramboleerd |