Synonymes: klieven, kloven, splijten
| Parti du discours | verbe |
|---|
| Prononciation | /doːrˈklivə(n)/ |
|---|
| Césure | door·klie·ven |
|---|
Conjugaison
| Indicatif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (ik) klief door | (ik) kliefde door |
| (jij) klieft door | (jij) kliefde door |
| (hij) klieft door | (hij) kliefde door |
| (wij) klieven door | (wij) kliefden door |
| (jullie) klieven door | (jullie) kliefden door |
| (gij) klieft door | (gij) kliefdet door |
| (zij) klieven door | (zij) kliefden door |
| Subjonctif |
|---|
| Présent | Passé |
|---|
| (dat ik) doorklieve | (dat ik) doorkliefde |
| (dat jij) doorklieve | (dat jij) doorkliefde |
| (dat hij) doorklieve | (dat hij) doorkliefde |
| (dat wij) doorklieven | (dat wij) doorkliefden |
| (dat jullie) doorklieven | (dat jullie) doorkliefden |
| (dat gij) doorklievet | (dat gij) doorkliefdet |
| (dat zij) doorklieven | (dat zij) doorkliefden |
| Impératif |
|---|
| Singulier/Pluriel | Pluriel |
|---|
| doorklief | doorklief |
| Participes |
|---|
| Participe présent | Participe passé |
|---|
| doorklievend, doorklievende | (hebben) doorkliefd |