Synoniemen: gaan, kleppen, overgaan, slaan
| Woordsoort | werkwoord |
|---|
| Uitspraak | /ˈklɪŋkə(n)/ |
|---|
| Afbreking | klin·ken |
|---|
Vervoeging
| Aantonende wijs |
|---|
| Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
|---|
| (ik) klink | (ik) klonk |
| (jij) klinkt | (jij) klonk |
| (hij) klinkt | (hij) klonk |
| (wij) klinken | (wij) klonken |
| (jullie) klinken | (jullie) klonken |
| (gij) klinkt | (gij) klonkt |
| (zij) klinken | (zij) klonken |
| Aanvoegende wijs |
|---|
| Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
|---|
| (dat ik) klinke | (dat ik) klonke |
| (dat jij) klinke | (dat jij) klonke |
| (dat hij) klinke | (dat hij) klonke |
| (dat wij) klinken | (dat wij) klonken |
| (dat jullie) klinken | (dat jullie) klonken |
| (dat gij) klinket | (dat gij) klonket |
| (dat zij) klinken | (dat zij) klonken |
| Gebiedende wijs |
|---|
| Enkelvoud/Meervoud | Meervoud |
|---|
| klink | klinkt |
| Deelwoorden |
|---|
| Tegenwoordig deelwoord | Verleden deelwoord |
|---|
| klinkend, klinkende | (hebben) geklonken |
Er klonk een hol gerommel door de spelonk.
Binnen klonken er rauwe kreten van woede en afgrijzen.
Holle vaten klinken het hardst.