| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈkɛnə(n)/ |
| Trennung | ken·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) ken | (ik) kende |
| (jij) kent | (jij) kende |
| (hij) kent | (hij) kende |
| (wij) kennen | (wij) kenden |
| (jullie) kennen | (jullie) kenden |
| (gij) kent | (gij) kendet |
| (zij) kennen | (zij) kenden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) kenne | (dat ik) kende |
| (dat jij) kenne | (dat jij) kende |
| (dat hij) kenne | (dat hij) kende |
| (dat wij) kennen | (dat wij) kenden |
| (dat jullie) kennen | (dat jullie) kenden |
| (dat gij) kennet | (dat gij) kendet |
| (dat zij) kennen | (dat zij) kenden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| ken | kent |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| kennend, kennende | (hebben) gekend |
| Afrikaans | ken |
|---|---|
| Albanisch | di |
| Dänisch | kende |
| Deutsch | kennen |
| Englisch | be acquainted with; know |
| Englisch (Altenglisch) | gecnawan |
| Esperanto | koni |
| Färöerisch | kenna |
| Finnisch | tuntea |
| Französisch | connaître |
| Isländisch | þekkja |
| Italienisch | conoscere |
| Jamaikanisches Kreolisch | nuo |
| Jiddisch | קענען |
| Katalanisch | conèixer |
| Malaiisch | kenal |
| Niederdeutsch | kennen |
| Norwegisch | kjenne |
| Papiamento | konosé |
| Polnisch | znać |
| Portugiesisch | conhecer; saber |
| Rumänisch | cunoaște; ști |
| Russisch | знать |
| Saterfriesisch | kanne |
| Schwedisch | känna |
| Spanisch | conocer |
| Sranan | sabi |
| Suaheli | ‐jua |
| Tschechisch | znát |
| Türkisch | tanımak |
| WestFriesisch | kenne |