| Aussprache | /ˈkɛnən/ |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) kenne | (ich) kannte |
| (du) kennst | (du) kanntest |
| (er) kennt | (er) kannte |
| (wir) kennen | (wir) kannten |
| (ihr) kennt | (ihr) kanntet |
| (sie) kennen | (sie) kannten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) kenne | (ich) kennte |
| (du) kennest | (du) kenntest |
| (er) kenne | (er) kennte |
| (wir) kennen | (wir) kennten |
| (ihr) kennet | (ihr) kenntet |
| (sie) kennen | (sie) kennten |
| Imperativ | |
| (du) kenne | |
| (ihr) kennt | |
| kennen Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| kennend | (haben) gekannt |
| Afrikaans | ken |
|---|---|
| Albanisch | di |
| Dänisch | kende |
| Englisch | be acquainted with; know |
| Englisch (Altenglisch) | gecnawan |
| Esperanto | koni |
| Färöerisch | kenna |
| Finnisch | tuntea |
| Französisch | connaître |
| Isländisch | þekkja |
| Italienisch | conoscere |
| Jamaikanisches Kreolisch | nuo |
| Jiddisch | קענען |
| Katalanisch | conèixer |
| Malaiisch | kenal |
| Niederdeutsch | kennen |
| Niederländisch | kennen |
| Norwegisch | kjenne |
| Papiamento | konosé |
| Polnisch | znać |
| Portugiesisch | conhecer; saber |
| Rumänisch | cunoaște; ști |
| Russisch | знать |
| Saterfriesisch | kanne |
| Schwedisch | känna |
| Spanisch | conocer |
| Sranan | sabi |
| Suaheli | ‐jua |
| Tschechisch | znát |
| Türkisch | tanımak |
| WestFriesisch | kenne |