Synonyme: bevestigen, staven, vormen
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ɛrˈkɛnə(n)/ |
| Trennung | er·ken·nen |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) erken | (ik) erkende |
| (jij) erkent | (jij) erkende |
| (hij) erkent | (hij) erkende |
| (wij) erkennen | (wij) erkenden |
| (jullie) erkennen | (jullie) erkenden |
| (gij) erkent | (gij) erkendet |
| (zij) erkennen | (zij) erkenden |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) erkenne | (dat ik) erkende |
| (dat jij) erkenne | (dat jij) erkende |
| (dat hij) erkenne | (dat hij) erkende |
| (dat wij) erkennen | (dat wij) erkenden |
| (dat jullie) erkennen | (dat jullie) erkenden |
| (dat gij) erkennet | (dat gij) erkendet |
| (dat zij) erkennen | (dat zij) erkenden |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| erken | erkent |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| erkennend, erkennende | (hebben) erkend |
| Afrikaans | erken; bevestig |
|---|---|
| Dänisch | bekræfte |
| Deutsch | bekräftigen; bestätigen; konfirmieren; bestärken |
| Englisch | recognize; acknowledge |
| Esperanto | konfirmi |
| Färöerisch | staðfesta; vátta |
| Finnisch | vahvistaa |
| Französisch | confirmer |
| Italienisch | confermare |
| Katalanisch | confirmar |
| Latein | confirmare |
| Niederdeutsch | bevästigen |
| Portugiesisch | confirmar; homologar; ratificar |
| Saterfriesisch | bekräftigje; bestäätigje; konfirmierje |
| Spanisch | confirmar |
| WestFriesisch | befêstigje |