| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | kon·firm·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | konfirmas |
| Präterium | konfirmis |
| Futur | konfirmos |
| Konditional | |
| konfirmus | |
| Imperativ | |
| konfirmu | |
| Partizipien | ||
|---|---|---|
| Aktive Partizipien | Passive Partizipien | |
| Präsens | konfirmanta | konfirmata |
| Präterium | konfirminta | konfirmita |
| Futur | konfirmonta | konfirmota |
| Afrikaans | erken; bevestig |
|---|---|
| Dänisch | bekræfte |
| Deutsch | bekräftigen; bestätigen; konfirmieren; bestärken |
| Englisch | confirm; corroborate; affirm; establish; uphold; bear out; recognize; acknowledge |
| Färöerisch | staðfesta; vátta |
| Finnisch | vahvistaa |
| Französisch | confirmer |
| Italienisch | confermare |
| Katalanisch | confirmar |
| Latein | confirmare |
| Niederdeutsch | bevästigen |
| Niederländisch | bevestigen; erkennen; staven; vormen |
| Portugiesisch | confirmar; homologar; ratificar |
| Saterfriesisch | bekräftigje; bestäätigje; konfirmierje |
| Spanisch | confirmar |
| WestFriesisch | befêstigje |