Synonyme: aanrijden, omrijden
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ɔmˈvɛrɛɪ̯də(n)/, /ɔmˈvɛrɛɪ̯jə(n)/ |
|---|
| Trennung | om·ver·rij·den |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) rij omver, rijd omver | (ik) reed omver |
| (jij) rijdt omver | (jij) reed omver |
| (hij) rijdt omver | (hij) reed omver |
| (wij) rijden omver | (wij) reden omver |
| (jullie) rijden omver | (jullie) reden omver |
| (gij) rijdt omver | (gij) reedt omver |
| (zij) rijden omver | (zij) reden omver |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) omverrijde | (dat ik) omverrede |
| (dat jij) omverrijde | (dat jij) omverrede |
| (dat hij) omverrijde | (dat hij) omverrede |
| (dat wij) omverrijden | (dat wij) omverreden |
| (dat jullie) omverrijden | (dat jullie) omverreden |
| (dat gij) omverrijdet | (dat gij) omverredet |
| (dat zij) omverrijden | (dat zij) omverreden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| rij omver, rijd omver | rijdt omver |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| omverrijdend, omverrijdende | (hebben) omvergereden |