| Aussprache | /ˈʔanfaːrən/ |
|---|---|
| Trennung | an·fah·ren |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) fahre an | (ich) fuhr an |
| (du) fährst an | (du) fuhrst an |
| (er) fährt an | (er) fuhr an |
| (wir) fahren an | (wir) fuhren an |
| (ihr) fahren an | (ihr) fuhrt an |
| (sie) fahren an | (sie) fuhren an |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) fahre an | (ich) führe an |
| (du) fahrest an | (du) führest an |
| (er) fahre an | (er) führe an |
| (wir) fahren an | (wir) führen an |
| (ihr) fahret an | (ihr) führet an |
| (sie) fahren an | (sie) führen an |
| Imperativ | |
| (du) fahre an | |
| (ihr) fahren an | |
| fahren Sie an | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| anfahrend | (haben) angefahren |
| Englisch | run into |
|---|---|
| Esperanto | renversi veturile |
| Niederländisch | aanrijden; omrijden; omverrijden |
| WestFriesisch | oanride |