Synonyme: omkomen, óndergaan, vergaan, verongelukken, te gronde gaan, eraan gaan, de dood vinden, het leven laten, het leven verliezen, ten onder gaan
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) sneef | (ik) sneefde |
| (jij) sneeft | (jij) sneefde |
| (hij) sneeft | (hij) sneefde |
| (wij) sneven | (wij) sneefden |
| (jullie) sneven | (jullie) sneefden |
| (gij) sneeft | (gij) sneefdet |
| (zij) sneven | (zij) sneefden |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) sneve | (dat ik) sneefde |
| (dat jij) sneve | (dat jij) sneefde |
| (dat hij) sneve | (dat hij) sneefde |
| (dat wij) sneven | (dat wij) sneefden |
| (dat jullie) sneven | (dat jullie) sneefden |
| (dat gij) snevet | (dat gij) sneefdet |
| (dat zij) sneven | (dat zij) sneefden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| sneef | sneeft |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| snevend, snevende | (zijn) gesneefd |
Ik ben Bard en het was door mijn hand dat de draak sneefde en uw schat werd teruggegeven.
Maar wij zullen sneven op het veld van eer!
Ze zijn gesneefd.