Synonym: ferkomme
| Aussprache | /ˈomkomə/ |
|---|---|
| Trennung | om·kom·me |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) kom om | (ik) kaam om |
| (do) komst om | (do) kaamst om |
| (hy) komt om | (hy) kaam om |
| (wy) komme om | (wy) kamen om |
| (jimme) komme om | (jimme) kamen om |
| (sy) komme om | (sy) kamen om |
| Imperativ | |
| kom om | |
| Perfektpartizip | |
| (wêze) omkommen, omkomd, omkaam | |
| Infinitiv II | |
| omkommen | |
| Afrikaans | vrek |
|---|---|
| Deutsch | umkommen; untergehen; zu Grunde gehen; tödlich verunglücken |
| Englisch | perish |
| Esperanto | perei |
| Färöerisch | umkomast; glatast |
| Finnisch | tuhoutua |
| Französisch | périr; s’abîmer |
| Katalanisch | perir |
| Latein | perire |
| Niederländisch | omkomen; óndergaan; vergaan; verongelukken; te gronde gaan; eraan gaan; de dood vinden; het leven laten; het leven verliezen; ten onder gaan |
| Polnisch | ginąć; umrzeć |
| Portugiesisch | destruir‐se; perecer |
| Russisch | гибнуть |
| Saterfriesisch | uumekuume; unnergunge; tou Gruunde gunge |
| Schwedisch | förgås |
| Spanisch | perecer |
| Thai | เสียชีวิต |