Synonyme: afgaan, vertrekken, weggaan, zich verwijderen, heengaan, ophoepelen, opkrassen, opsodemieteren, opflikkeren, opstappen, ervandoor gaan
| Wortart | Verb |
|---|
| Aussprache | /ˈɔbdɔndərə(n)/ |
|---|
| Trennung | op·don·de·ren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (ik) donder op | (ik) donderde op |
| (jij) dondert op | (jij) donderde op |
| (hij) dondert op | (hij) donderde op |
| (wij) donderen op | (wij) donderden op |
| (jullie) donderen op | (jullie) donderden op |
| (gij) dondert op | (gij) donderdet op |
| (zij) donderen op | (zij) donderden op |
| Konjunktiv |
|---|
| Präsens | Präterium |
|---|
| (dat ik) opdondere | (dat ik) opdonderde |
| (dat jij) opdondere | (dat jij) opdonderde |
| (dat hij) opdondere | (dat hij) opdonderde |
| (dat wij) opdonderen | (dat wij) opdonderden |
| (dat jullie) opdonderen | (dat jullie) opdonderden |
| (dat gij) opdonderet | (dat gij) opdonderdet |
| (dat zij) opdonderen | (dat zij) opdonderden |
| Imperativ |
|---|
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
|---|
| donder op | dondert op |
| Partizipien |
|---|
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
|---|
| opdonderend, opdonderende | (zijn) opgedonderd |