| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /ˈrœʏ̯kə(n)/ |
| Trennung | rui·ken |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ik) ruik | (ik) rook |
| (jij) ruikt | (jij) rook |
| (hij) ruikt | (hij) rook |
| (wij) ruiken | (wij) roken |
| (jullie) ruiken | (jullie) roken |
| (gij) ruikt | (gij) rookt |
| (zij) ruiken | (zij) roken |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (dat ik) ruike | (dat ik) roke |
| (dat jij) ruike | (dat jij) roke |
| (dat hij) ruike | (dat hij) roke |
| (dat wij) ruiken | (dat wij) roken |
| (dat jullie) ruiken | (dat jullie) roken |
| (dat gij) ruiket | (dat gij) roket |
| (dat zij) ruiken | (dat zij) roken |
| Imperativ | |
| Einzahl/Mehrzahl | Mehrzahl |
| ruik | ruikt |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| ruikend, ruikende | (hebben) geroken |
| Afrikaans | ruik |
|---|---|
| Deutsch | riechen; wittern |
| Englisch | smell; scent |
| Esperanto | flari |
| Färöerisch | tevja; snodda eftir |
| Finnisch | haistaa |
| Französisch | flairer; sentir |
| Jiddisch | שמעקן |
| Katalanisch | ensumar; flairar; olorar |
| Latein | olfacere |
| Luxemburgisch | richen |
| Malaiisch | bau; cium; hidu; mencium |
| Norwegisch | lukte |
| Polnisch | czuć |
| Portugiesisch | cheirar |
| Russisch | нюхать; чуять |
| Saterfriesisch | ruuke |
| Schottisch Gälisch | feuch fàileadh |
| Spanisch | oler; olfatear |
| Tschechisch | čichat |
| WestFriesisch | rûke |