Synonyme: ferkomme
| Prononciation | /ˈomkomə/ |
|---|---|
| Césure | om·kom·me |
| Parti du discours | verbe |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) kom om | (ik) kaam om |
| (do) komst om | (do) kaamst om |
| (hy) komt om | (hy) kaam om |
| (wy) komme om | (wy) kamen om |
| (jimme) komme om | (jimme) kamen om |
| (sy) komme om | (sy) kamen om |
| Impératif | |
| kom om | |
| Participe passé | |
| (wêze) omkommen, omkomd, omkaam | |
| Infinitif II | |
| omkommen | |
| afrikaans | vrek |
|---|---|
| allemand | umkommen; untergehen; zu Grunde gehen; tödlich verunglücken |
| anglais | perish |
| catalan | perir |
| espagnol | perecer |
| espéranto | perei |
| féringien | umkomast; glatast |
| finnois | tuhoutua |
| français | périr; s’abîmer |
| frison saterland | uumekuume; unnergunge; tou Gruunde gunge |
| latin | perire |
| néerlandais | omkomen; óndergaan; vergaan; verongelukken; te gronde gaan; eraan gaan; de dood vinden; het leven laten; het leven verliezen; ten onder gaan |
| polonais | ginąć; umrzeć |
| portugais | destruir‐se; perecer |
| russe | гибнуть |
| suédois | förgås |
| thaï | เสียชีวิต |