| Prononciation | /akɔrdeːˈon/ |
|---|---|
| Césure | ak·kor·de·on |
| Parti du discours | substantif |
| Genre | commun ou neutre |
| Pluriel | akkordeons, akkordeonnen |
| allemand | Ziehharmonika; Akkordeon |
|---|---|
| anglais | accordion |
| catalan | acordió |
| danois | harmonika; trækharmonika |
| espagnol | acordeón |
| espéranto | akordiono |
| féringien | harmonika |
| finnois | harmonikka |
| français | accordéon |
| frison saterland | Kwätskeboode; Akkordeon |
| grec | ακορντεόν |
| hongrois | harmonika |
| islandais | dragspil; harmóníka |
| italien | fisarmonica |
| malais | harmonika |
| néerlandais | accordeon |
| norvégien | trekkspill |
| papiamento | akordeon |
| polonais | harmonijka |
| portugais | acordeão; gaita; harmónica; sanfona |
| roumain | armonică |
| russe | гармонь |
| souahéli | <kinanda cha mkono> |
| tchèque | harmonika |
| turc | akordeon |