| Parti du discours | substantif |
|---|---|
| Césure | a·kor·di·on·o |
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | akordiono | akordionoj |
| Accusatif | akordionon | akordionojn |
| allemand | Ziehharmonika; Akkordeon |
|---|---|
| anglais | accordion; harmonica |
| catalan | acordió |
| danois | harmonika; trækharmonika |
| espagnol | acordeón |
| féringien | harmonika |
| finnois | harmonikka |
| français | accordéon |
| frison occidental | akkordeon |
| frison saterland | Kwätskeboode; Akkordeon |
| grec | ακορντεόν |
| hongrois | harmonika |
| islandais | dragspil; harmóníka |
| italien | fisarmonica |
| malais | harmonika |
| néerlandais | accordeon |
| norvégien | trekkspill |
| papiamento | akordeon |
| polonais | harmonijka |
| portugais | acordeão; gaita; harmónica; sanfona |
| roumain | armonică |
| russe | гармонь |
| souahéli | |
| tchèque | harmonika |
| turc | akordeon |