| Prononciation | /ˈkrɛɪ̯ə/ |
|---|---|
| Césure | krije |
| Parti du discours | verbe |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ik) krij | (ik) krige, kriich |
| (do) krigest, krijst | (do) krigest |
| (hy) kriget, krijt | (hy) krige, kriich |
| (wy) krije | (wy) krigen |
| (jimme) krije | (jimme) krigen |
| (sy) krije | (sy) krigen |
| Participe passé | |
| (hawwe) krige, krigen | |
| Infinitif II | |
| krijen | |
| allemand | habhaft werden |
|---|---|
| anglais | get |
| bas allemand | krygen |
| espéranto | ekhavi |
| féringien | fáa |
| français | obtenir |
| frison saterland | kriege |
| néerlandais | deelachtig worden; krijgen; verkrijgen; op de kop tikken; in bezit krijgen |