Synonym: wankel
| Wortart | Adjektief |
|---|---|
| Trennung | wan·kel·rig |
| Attributive Form | wankelrige |
|---|---|
| Komparativ | wankelriger |
| Superlativ | wankelrigste |
| Dänisch | tøve |
|---|---|
| Deutsch | taumeln; wackeln; zagen; zaudern; zögern |
| Englisch | waver; falter; rock; stagger; totter; vacillate; wobble; lurch |
| Esperanto | ŝanceliĝi |
| Färöerisch | ridla; sveiggja |
| Französisch | barguigner; hésiter |
| Italienisch | esitare; titubare |
| Niederländisch | waggelen; wankelen; wiebelen |
| Portugiesisch | hesitar; vacilar |
| Saterfriesisch | swonkje; nulje; suumje; tuntelje; tuumelje; duusje; swooie; trieselje; wiggelje; swabbelje; wriggelje; slakkerje |
| Spanisch | titubear; vacilar |
| Tschechisch | váhat |
| WestFriesisch | skytskoarje; wifkje |