D'Konjugatioun vum Verb hunn

Onregelméisseg Forme ginn an rout gedréckt.
Indikativ
PrésentPrétérit
(ech) hunn(ech) hat
(du) hues(du) has
(hien) huet(hien) hat
(mir) hunn(mir) haten
(dir) hutt(dir) hat
(si) hunn(si) haten
Conditionnel
(ech) hätt
(du) häss
(hien) hätt
(mir) hätten
(dir) hätt
(si) hätten
Imperativ
SingulierPluriel
hiefhieft, hutt
Partizip
(hunn) gehat