D'Konjugatioun vum Franske Verb sortir

Onregelméisseg Forme ginn an rout gedréckt.
Indicatif
PrésentPassé antérieurPassé simpleFuturConditionnel
(je) sors(je) sortaisje sortis(je) sortirai(je) sortirais
(tu) sors(tu) sortais(tu) sortis(tu) sortiras(tu) sortirais
(il) sort(il) sortait(il) sortit(il) sortira(il) sortirait
(nous) sortons(nous) sortions(nous) sortîmes(nous) sortirons(nous) sortirions
(vous) sortez(vous) sortiez(vous) sortîtes(vous) sortirez(vous) sortiriez
(ils) sortent(ils) sortaient(ils) sortirent(ils) sortiront(ils) sortiraient
Subjonctif
PrésentImparfait
(que je) sorte(que je) sortisse
(que tu) sortes(que tu) sortisses
(qu’il) sorte(qu’il) sortît
(que nous) sortions(que nous) sortissions
(que vous) sortiez(que vous) sortissiez
(qu’ils) sortent(qu’ils) sortissent
Impératif
sors
sortons
sortez
Participes
PrésentPassé
sortant(être) sorti