Synonym: ongehoorzaam
| Del av tal | adjective |
|---|---|
| Uttal | /ɔŋɣəˈzɛxlək/ |
| Avstavning | on·ge·zeg·lijk |
| Positiv | ongezeglijk |
|---|---|
| Komparativ | ongezeglijker |
| Superlativ | ongezeglijkst |
| Positiv | Komparativ | Superlativ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Predikativ | ongezeglijk | ongezeglijker | (het) ongezeglijkst, (het) ongezeglijkste | |||
| Attributiv | Obestämd | Maskulint och feminint plural | ongezeglijke | ongezeglijkere | ongezeglijkste | |
| Obestämd singular | ongezeglijk | ongezeglijker | ongezeglijkst | |||
| Plural | ongezeglijke | ongezeglijkere | ongezeglijkste | |||
| Bestämd | ongezeglijke | ongezeglijkere | ongezeglijkste | |||
| Partitiv | ongezeglijks | ongezeglijkers | ||||
| engelska | disobedient; insubordinate |
|---|---|
| esperanto | malobeema |
| franska | désobéissant; rebelle |
| latin | inobsequens |
| saterfrisiska | dwäärich; dweerich; steetsk |
| svenska | olydig |
| tyska | widerspenstig |
| västfrisiska | dôfhûdich |