Synonymer: karakteristiek, tekenend, typerend, typisch
| Del av tal | adjective |
|---|
| Uttal | /kɛˈmɛrkənt/ |
|---|
| Avstavning | ken·mer·kend |
|---|
Grader av jämförelse
| Positiv | kenmerkend |
|---|
| Komparativ | kenmerkender |
|---|
| Superlativ | kenmerkendst |
|---|
Böjning
| | Positiv | Komparativ | Superlativ |
|---|
| Predikativ | kenmerkend | kenmerkender | (het) kenmerkendst, (het) kenmerkendste |
|---|
| Attributiv | Obestämd | Maskulint och feminint plural | kenmerkende | kenmerkendere | kenmerkendste |
|---|
| Obestämd singular | kenmerkend | kenmerkender | kenmerkendst |
|---|
| Plural | kenmerkende | kenmerkendere | kenmerkendste |
|---|
| Bestämd | kenmerkende | kenmerkendere | kenmerkendste |
|---|
| Partitiv | kenmerkends | kenmerkenders | |
|---|
Naast de kenmerkende blauwe tong die de ziekte veroorzaakt, heeft het besmette dier onder andere last van kwijlen, een gezwollen nek en verhoging van de lichaamstemperatuur.