Synonym: kiemen
| Del av tal | verb |
|---|---|
| Uttal | /ɔntˈkimə(n)/ |
| Avstavning | ont·kie·men |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | Dåtid |
| (hij) ontkiemt | (hij) ontkiemde |
| (zij) ontkiemen | (zij) ontkiemden |
| Konjunktiv | |
| Presens | Dåtid |
| (dat hij) ontkieme | (dat hij) ontkiemde |
| (dat zij) ontkiemen | (dat zij) ontkiemden |
| Particip | |
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
| ontkiemend, ontkiemende | (zijn) ontkiemd |
| engelska | germinate |
|---|---|
| esperanto | ĝermi |
| franska | germer |
| färöiska | næla |
| latin | germinare |
| portugisiska | brotar; germinar |
| saterfrisiska | uutslo; kiene; kienje; spruutje |
| tyska | ausschlagen; keimen; sprießen; sprossen |