Synonymer: afbreken, opbreken, staken, stelpen, stoppen, stopzetten, ophouden met, kappen met, opgeven, een halt toeroepen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈɔpɦɛfə(n)/ |
|---|
| Avstavning | op·hef·fen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) hef op | (ik) hief op |
| (jij) heft op | (jij) hief op |
| (hij) heft op | (hij) hief op |
| (wij) heffen op | (wij) hieven op |
| (jullie) heffen op | (jullie) hieven op |
| (gij) heft op | (gij) hieft op |
| (zij) heffen op | (zij) hieven op |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) opheffe | (dat ik) ophieve |
| (dat jij) opheffe | (dat jij) ophieve |
| (dat hij) opheffe | (dat hij) ophieve |
| (dat wij) opheffen | (dat wij) ophieven |
| (dat jullie) opheffen | (dat jullie) ophieven |
| (dat gij) opheffet | (dat gij) ophievet |
| (dat zij) opheffen | (dat zij) ophieven |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| hef op | heft op |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| opheffend, opheffende | (hebben) opgeheven |