Synonymer: brommen, razen, snorren, suizelen, suizen, tuiten, zoemen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈɣɔnzə(n)/ |
|---|
| Avstavning | gon·zen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) gons | (ik) gonsde |
| (jij) gonst | (jij) gonsde |
| (hij) gonst | (hij) gonsde |
| (wij) gonzen | (wij) gonsden |
| (jullie) gonzen | (jullie) gonsden |
| (gij) gonst | (gij) gonsdet |
| (zij) gonzen | (zij) gonsden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) gonze | (dat ik) gonsde |
| (dat jij) gonze | (dat jij) gonsde |
| (dat hij) gonze | (dat hij) gonsde |
| (dat wij) gonzen | (dat wij) gonsden |
| (dat jullie) gonzen | (dat jullie) gonsden |
| (dat gij) gonzet | (dat gij) gonsdet |
| (dat zij) gonzen | (dat zij) gonsden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| gons | gonst |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| gonzend, gonzende | (hebben) gegonsd |
Legers van alle mogelijke soorten vliegen gonsden om hun oren en de namiddagzon brandde op hun ruggen.
Tegen die tijd gonsde heel Breeg van de opwinding.