Synonymer: braken, kotsen, overgeven, vomeren
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈspyɣə(n)/ |
|---|
| Avstavning | spu·gen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) spuug | (ik) spoog, spuugde |
| (jij) spuugt | (jij) spoog, spuugde |
| (hij) spuugt | (hij) spoog, spuugde |
| (wij) spugen | (wij) spogen, spuugden |
| (jullie) spugen | (jullie) spogen, spuugden |
| (gij) spuugt | (gij) spoogt, spuugdet |
| (zij) spugen | (zij) spogen, spuugden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) spuge | (dat ik) spoge, spuugde |
| (dat jij) spuge | (dat jij) spoge, spuugde |
| (dat hij) spuge | (dat hij) spoge, spuugde |
| (dat wij) spugen | (dat wij) spogen, spuugden |
| (dat jullie) spugen | (dat jullie) spogen, spuugden |
| (dat gij) spuget | (dat gij) spoget, spuugdet |
| (dat zij) spugen | (dat zij) spogen, spuugden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| spuug | spuugt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| spugend, spugende | (hebben) gespogen, gespuugd |