Synonymer: aanzien, toelaten, tolereren, velen, verdragen, pikken, lijden, gedogen, harden, kunnen tegen, op zich laten zitten, gelijden
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈdɵldə(n)/ |
|---|
| Avstavning | dul·den |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) duld | (ik) dulde |
| (jij) duldt | (jij) dulde |
| (hij) duldt | (hij) dulde |
| (wij) dulden | (wij) dulden |
| (jullie) dulden | (jullie) dulden |
| (gij) duldt | (gij) duldet |
| (zij) dulden | (zij) dulden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) dulde | (dat ik) dulde |
| (dat jij) dulde | (dat jij) dulde |
| (dat hij) dulde | (dat hij) dulde |
| (dat wij) dulden | (dat wij) dulden |
| (dat jullie) dulden | (dat jullie) dulden |
| (dat gij) duldet | (dat gij) duldet |
| (dat zij) dulden | (dat zij) dulden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| duld | duldt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| duldend, duldende | (hebben) geduld |
Maar in mijn rechtszaal duld ik ze niet.
Hij duldde nu niets meer.
De inspectie duldt geen uitstel.
Hij heeft kwaad van me gesproken en, ge weet, dat duld ik niet!