Synonymer: kletteren, klingelen, rinkelen, tinkelen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈtɪŋələ(n)/ |
|---|
| Avstavning | tin·ge·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) tingel | (ik) tingelde |
| (jij) tingelt | (jij) tingelde |
| (hij) tingelt | (hij) tingelde |
| (wij) tingelen | (wij) tingelden |
| (jullie) tingelen | (jullie) tingelden |
| (gij) tingelt | (gij) tingeldet |
| (zij) tingelen | (zij) tingelden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) tingele | (dat ik) tingelde |
| (dat jij) tingele | (dat jij) tingelde |
| (dat hij) tingele | (dat hij) tingelde |
| (dat wij) tingelen | (dat wij) tingelden |
| (dat jullie) tingelen | (dat jullie) tingelden |
| (dat gij) tingelet | (dat gij) tingeldet |
| (dat zij) tingelen | (dat zij) tingelden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| tingel | tingelt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| tingelend, tingelende | (hebben) getingeld |