Synonymer: vermoeien, vervelen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈɛrɣərə(n)/ |
|---|
| Avstavning | er·ge·ren |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) erger | (ik) ergerde |
| (jij) ergert | (jij) ergerde |
| (hij) ergert | (hij) ergerde |
| (wij) ergeren | (wij) ergerden |
| (jullie) ergeren | (jullie) ergerden |
| (gij) ergert | (gij) ergerdet |
| (zij) ergeren | (zij) ergerden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) ergere | (dat ik) ergerde |
| (dat jij) ergere | (dat jij) ergerde |
| (dat hij) ergere | (dat hij) ergerde |
| (dat wij) ergeren | (dat wij) ergerden |
| (dat jullie) ergeren | (dat jullie) ergerden |
| (dat gij) ergeret | (dat gij) ergerdet |
| (dat zij) ergeren | (dat zij) ergerden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| erger | ergert |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| ergerend, ergerende | (hebben) geërgerd |