Synonymer: afkeuren, afwijzen, terugwijzen, weigeren, het vertikken, afslaan
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) vertik | (ik) vertikte |
| (jij) vertikt | (jij) vertikte |
| (hij) vertikt | (hij) vertikte |
| (wij) vertikken | (wij) vertikten |
| (jullie) vertikken | (jullie) vertikten |
| (gij) vertikt | (gij) vertiktet |
| (zij) vertikken | (zij) vertikten |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) vertikke | (dat ik) vertikte |
| (dat jij) vertikke | (dat jij) vertikte |
| (dat hij) vertikke | (dat hij) vertikte |
| (dat wij) vertikken | (dat wij) vertikten |
| (dat jullie) vertikken | (dat jullie) vertikten |
| (dat gij) vertikket | (dat gij) vertiktet |
| (dat zij) vertikken | (dat zij) vertikten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| vertik | vertikt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| vertikkend, vertikkende | (hebben) vertikt |