Synonymer: tegenstreven, weerstaan, zich verzetten, verzet bieden, zich verzetten tegen, tegensporrelen, weerstand bieden
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈteɣə(n)spɑrtələ(n)/ |
|---|
| Avstavning | te·gen·spar·te·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) spartel tegen | (ik) spartelde tegen |
| (jij) spartelt tegen | (jij) spartelde tegen |
| (hij) spartelt tegen | (hij) spartelde tegen |
| (wij) spartelen tegen | (wij) spartelden tegen |
| (jullie) spartelen tegen | (jullie) spartelden tegen |
| (gij) spartelt tegen | (gij) sparteldet tegen |
| (zij) spartelen tegen | (zij) spartelden tegen |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) tegenspartele | (dat ik) tegenspartelde |
| (dat jij) tegenspartele | (dat jij) tegenspartelde |
| (dat hij) tegenspartele | (dat hij) tegenspartelde |
| (dat wij) tegenspartelen | (dat wij) tegenspartelden |
| (dat jullie) tegenspartelen | (dat jullie) tegenspartelden |
| (dat gij) tegenspartelet | (dat gij) tegensparteldet |
| (dat zij) tegenspartelen | (dat zij) tegenspartelden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| spartel tegen | spartelt tegen |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| tegenspartelend, tegenspartelende | (hebben) tegengesparteld |
Zodra dit tot hem doordrong, begon hij hevig tegen te spartelen.
Als ze hem probeerden te boeien, zou hij tegenspartelen.