Synonymer: betogen, vertogen
| Del av tal | verb |
|---|---|
| Uttal | /ɑrɣymɛnˈteːrə(n)/ |
| Avstavning | ar·gu·men·te·ren |
| Indikativ | |
|---|---|
| Presens | Dåtid |
| (ik) argumenteer | (ik) argumenteerde |
| (jij) argumenteert | (jij) argumenteerde |
| (hij) argumenteert | (hij) argumenteerde |
| (wij) argumenteren | (wij) argumenteerden |
| (jullie) argumenteren | (jullie) argumenteerden |
| (gij) argumenteert | (gij) argumenteerdet |
| (zij) argumenteren | (zij) argumenteerden |
| Konjunktiv | |
| Presens | Dåtid |
| (dat ik) argumentere | (dat ik) argumenteerde |
| (dat jij) argumentere | (dat jij) argumenteerde |
| (dat hij) argumentere | (dat hij) argumenteerde |
| (dat wij) argumenteren | (dat wij) argumenteerden |
| (dat jullie) argumenteren | (dat jullie) argumenteerden |
| (dat gij) argumenteret | (dat gij) argumenteerdet |
| (dat zij) argumenteren | (dat zij) argumenteerden |
| Imperativ | |
| Singular/Plural | Plural |
| argumenteer | argumenteert |
| Particip | |
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
| argumenterend, argumenterende | (hebben) geargumenteerd |
| engelska | argue |
|---|---|
| esperanto | argumenti |
| katalanska | argumentar |
| papiamento | argumentá |
| portugisiska | argumentar |
| ryska | аргументировать; розражать; доказывать |
| saterfrisiska | argumentierje; bewiese |
| tyska | argumentieren; Beweisgründe vorbringen; schließen; folgern; als Grund dafür anführen |
| ungerska | érvel |