Synonymer: opharken, rijven
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈɦɑrkən/ |
|---|
| Avstavning | har·ken |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) hark | (ik) harkte |
| (jij) harkt | (jij) harkte |
| (hij) harkt | (hij) harkte |
| (wij) harken | (wij) harkten |
| (jullie) harken | (jullie) harkten |
| (gij) harkt | (gij) harktet |
| (zij) harken | (zij) harkten |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) harke | (dat ik) harkte |
| (dat jij) harke | (dat jij) harkte |
| (dat hij) harke | (dat hij) harkte |
| (dat wij) harken | (dat wij) harkten |
| (dat jullie) harken | (dat jullie) harkten |
| (dat gij) harket | (dat gij) harktet |
| (dat zij) harken | (dat zij) harkten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| hark | harkt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| harkend, harkende | (hebben) geharkt |