Synonymer: goedkeuren, aannemen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈbɪləkə(n)/ |
|---|
| Avstavning | bil·lij·ken |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) billijk | (ik) billijkte |
| (jij) billijkt | (jij) billijkte |
| (hij) billijkt | (hij) billijkte |
| (wij) billijken | (wij) billijkten |
| (jullie) billijken | (jullie) billijkten |
| (gij) billijkt | (gij) billijktet |
| (zij) billijken | (zij) billijkten |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) billijke | (dat ik) billijkte |
| (dat jij) billijke | (dat jij) billijkte |
| (dat hij) billijke | (dat hij) billijkte |
| (dat wij) billijken | (dat wij) billijkten |
| (dat jullie) billijken | (dat jullie) billijkten |
| (dat gij) billijket | (dat gij) billijktet |
| (dat zij) billijken | (dat zij) billijkten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| billijk | billijkt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| billijkend, billijkende | (hebben) gebillijkt |