Synonymer: ontwijden, profaneren, schenden, verontheiligen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ɔntˈɦɛɪ̯ləɣə(n)/ |
|---|
| Avstavning | ont·hei·li·gen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) ontheilig | (ik) ontheiligde |
| (jij) ontheiligt | (jij) ontheiligde |
| (hij) ontheiligt | (hij) ontheiligde |
| (wij) ontheiligen | (wij) ontheiligden |
| (jullie) ontheiligen | (jullie) ontheiligden |
| (gij) ontheiligt | (gij) ontheiligdet |
| (zij) ontheiligen | (zij) ontheiligden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) ontheilige | (dat ik) ontheiligde |
| (dat jij) ontheilige | (dat jij) ontheiligde |
| (dat hij) ontheilige | (dat hij) ontheiligde |
| (dat wij) ontheiligen | (dat wij) ontheiligden |
| (dat jullie) ontheiligen | (dat jullie) ontheiligden |
| (dat gij) ontheiliget | (dat gij) ontheiligdet |
| (dat zij) ontheiligen | (dat zij) ontheiligden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| ontheilig | ontheiligt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| ontheiligend, ontheiligende | (hebben) ontheiligd |