Synonymer: eisen, opeisen, rekenen, voorschrijven, vorderen, verlangen, postuleren, heffen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈvɛrɣə(n)/ |
|---|
| Avstavning | ver·gen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) verg | (ik) vergde |
| (jij) vergt | (jij) vergde |
| (hij) vergt | (hij) vergde |
| (wij) vergen | (wij) vergden |
| (jullie) vergen | (jullie) vergden |
| (gij) vergt | (gij) vergdet |
| (zij) vergen | (zij) vergden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) verge | (dat ik) vergde |
| (dat jij) verge | (dat jij) vergde |
| (dat hij) verge | (dat hij) vergde |
| (dat wij) vergen | (dat wij) vergden |
| (dat jullie) vergen | (dat jullie) vergden |
| (dat gij) verget | (dat gij) vergdet |
| (dat zij) vergen | (dat zij) vergden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| verg | vergt |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| vergend, vergende | (hebben) gevergd |
Maar het moet mij van het hart dat u niet tegen de ontberingen, die men van u zal vergen, opgewassen lijkt.
U zult zeker geen vergoeding ontvangen voor handelingen die de wet van u vergt, hetgeen u net zo goed weet als ik, zo niet beter.
Dergelijk extreem gedrag zal zeker niet gevergd worden.