Synonymer: dempen, spekken, stoppen, vólmaken, volladen, invullen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈvɵlə(n)/ |
|---|
| Avstavning | vul·len |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) vul | (ik) vulde |
| (jij) vult | (jij) vulde |
| (hij) vult | (hij) vulde |
| (wij) vullen | (wij) vulden |
| (jullie) vullen | (jullie) vulden |
| (gij) vult | (gij) vuldet |
| (zij) vullen | (zij) vulden |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) vulle | (dat ik) vulde |
| (dat jij) vulle | (dat jij) vulde |
| (dat hij) vulle | (dat hij) vulde |
| (dat wij) vullen | (dat wij) vulden |
| (dat jullie) vullen | (dat jullie) vulden |
| (dat gij) vullet | (dat gij) vuldet |
| (dat zij) vullen | (dat zij) vulden |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| vul | vult |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| vullend, vullende | (hebben) gevuld |
Hij vulde de roemers en ging weer zitten.
Ten slotte wilde hij slechts twee kleine kisten aanvaarden, de een gevuld met zilver, de ander met goud, precies zoveel als een sterke pony kon dragen.
Hij zou zeker niet één olielamp gevuld hebben en de andere niet.
Hier aten de mannen hun karig maal en vulden hun veldflessen.