Synonymer: kabbelen, klapperen, plassen, plonzen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈklɔtsə(n)/ |
|---|
| Avstavning | klot·sen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) klots | (ik) klotste |
| (jij) klotst | (jij) klotste |
| (hij) klotst | (hij) klotste |
| (wij) klotsen | (wij) klotsten |
| (jullie) klotsen | (jullie) klotsten |
| (gij) klotst | (gij) klotstet |
| (zij) klotsen | (zij) klotsten |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) klotse | (dat ik) klotste |
| (dat jij) klotse | (dat jij) klotste |
| (dat hij) klotse | (dat hij) klotste |
| (dat wij) klotsen | (dat wij) klotsten |
| (dat jullie) klotsen | (dat jullie) klotsten |
| (dat gij) klotset | (dat gij) klotstet |
| (dat zij) klotsen | (dat zij) klotsten |
| Imperativ |
|---|
| Singular/Plural | Plural |
|---|
| klots | klotst |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| klotsend, klotsende | (hebben) geklotst |
Hij hoorde niets dan het klotsende water.
Aan de andere kant, waar de grot toegang gaf tot de buitenwereld, stroomde zonlicht naar binnen terwijl de Ratterlin schuimend en kolkend tegen de kade klotste.