Synonymer: aanstaan, behagen, bevallen, believen
| Del av tal | verb |
|---|
| Uttal | /ˈzɪnə(n)/ |
|---|
| Avstavning | zin·nen |
|---|
Konjugation
| Indikativ |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (ik) zin | (ik) zon |
| (jij) zint | (jij) zon |
| (hij) zint | (hij) zon |
| (wij) zinnen | (wij) zonnen |
| (jullie) zinnen | (jullie) zonnen |
| (gij) zint | (gij) zont |
| (zij) zinnen | (zij) zonnen |
| Konjunktiv |
|---|
| Presens | Dåtid |
|---|
| (dat ik) zinne | (dat ik) zonne |
| (dat jij) zinne | (dat jij) zonne |
| (dat hij) zinne | (dat hij) zonne |
| (dat wij) zinnen | (dat wij) zonnen |
| (dat jullie) zinnen | (dat jullie) zonnen |
| (dat gij) zinnet | (dat gij) zonnet |
| (dat zij) zinnen | (dat zij) zonnen |
| Particip |
|---|
| Nuvarande particip | Perfektparticip |
|---|
| zinnend, zinnende | (hebben) gezonnen |
En ik koos er een dat mij erg zinde maar hem niet.
Het zou me zinnen om op de heuvel een prieel te bouwen.
En dat zinde hem allerminst.
Dat zint me helemaal niet.